Omschrijving
De Piazza del Duomo is het hart van Pistoia: een grote, autovrije rechthoek waar de kathedraal, de klokkentoren, het baptisterium en de paleizen van de bisschop, de gemeente en het gerecht naast elkaar staan. Op een paar tientallen meters vind je de hele geschiedenis van de stad.
Het middelpunt is de Duomo di San Zeno met zijn vijftiende-eeuwse portiek, die samen met de klokkentoren de spil van het plein vormt. Ernaast, op het pleintje naar het steegje dei Battistini, rijst het Baptisterium van San Giovanni in Corte op. Rondom sluiten romaanse en gotische gebouwen de ruimte af.
Aan de andere zijden staan het oude Bisschoppelijk Paleis, nu een museum, het Palazzo Comunale, vroeger van de Anziani en zetel van het Museo Civico, en het Palazzo Pretorio, waarin de rechtbank zit. Aan de noordkant staan de recentere paleizen van de Monte dei Paschi en het Palazzo del Governo.
Wie goed kijkt, vindt details die velen ontgaan: in de noordoosthoek steekt de middeleeuwse Torre di Catilina uit, en aan de oostkant omvat een burgerlijk gebouw de resten van de kerk Santa Maria Cavaliera.
Op zaterdag vult het plein zich met de kramen van de weekmarkt. Een oude traditie: al in de tijd van het Heilige Roomse Rijk hadden de bisschoppen het voorrecht gekregen om de ruimte voor de kathedraal voor de handel te gebruiken, en later breidde de markt zich over het hele plein uit.
Onder de bestrating ligt het Romeinse Pistoia. Hier kruisten waarschijnlijk de decumanus, de Via Cassia zelf, die deels samenvalt met de huidige Via degli Orafi, en de cardo, nu Via dei Bracciolini: op het kruispunt moet het forum hebben gelegen.
Bij een proefopgraving in de noordwesthoek kwam een geplaveid stuk van de Via Cassia tevoorschijn. Twee grensstenen die in de buurt zijn gevonden, wijzen op een nog oudere Etruskische aanwezigheid: je ziet ze nu op de archeologische route onder het Bisschoppelijk Paleis.
Het plein kreeg zijn huidige vorm tussen de tiende en de elfde eeuw, maar de westkant werd pas in 1936 voltooid, na de sloop van oude gebouwen zoals de Dogana del Sale, het zoutkantoor. Toen de stadsmuren werden uitgebreid en er andere pleinen ontstonden, kreeg dit plein de naam Piazza Maggiore of Piazza Grande.
Op de plek van het huidige Palazzo del Governo, gebouwd in de twintigste eeuw, stond een onaf ogend gebouw dat de inwoners van Pistoia het “Palazzaccio” noemden, het lelijke paleis.
Niet missen
• De Duomo di San Zeno en zijn klokkentoren.
• Het Baptisterium van San Giovanni in Corte.
• De archeologische route van het Bisschoppelijk Paleis.
• De Torre di Catilina.
• De zaterdagmarkt.
Wist je dat?
• De Romeinse cardo van Pistoia loopt niet van noord naar zuid: de stad is waarschijnlijk aangelegd naar de Via Cassia, niet naar de windrichtingen.
Het middelpunt is de Duomo di San Zeno met zijn vijftiende-eeuwse portiek, die samen met de klokkentoren de spil van het plein vormt. Ernaast, op het pleintje naar het steegje dei Battistini, rijst het Baptisterium van San Giovanni in Corte op. Rondom sluiten romaanse en gotische gebouwen de ruimte af.
Aan de andere zijden staan het oude Bisschoppelijk Paleis, nu een museum, het Palazzo Comunale, vroeger van de Anziani en zetel van het Museo Civico, en het Palazzo Pretorio, waarin de rechtbank zit. Aan de noordkant staan de recentere paleizen van de Monte dei Paschi en het Palazzo del Governo.
Wie goed kijkt, vindt details die velen ontgaan: in de noordoosthoek steekt de middeleeuwse Torre di Catilina uit, en aan de oostkant omvat een burgerlijk gebouw de resten van de kerk Santa Maria Cavaliera.
Op zaterdag vult het plein zich met de kramen van de weekmarkt. Een oude traditie: al in de tijd van het Heilige Roomse Rijk hadden de bisschoppen het voorrecht gekregen om de ruimte voor de kathedraal voor de handel te gebruiken, en later breidde de markt zich over het hele plein uit.
Onder de bestrating ligt het Romeinse Pistoia. Hier kruisten waarschijnlijk de decumanus, de Via Cassia zelf, die deels samenvalt met de huidige Via degli Orafi, en de cardo, nu Via dei Bracciolini: op het kruispunt moet het forum hebben gelegen.
Bij een proefopgraving in de noordwesthoek kwam een geplaveid stuk van de Via Cassia tevoorschijn. Twee grensstenen die in de buurt zijn gevonden, wijzen op een nog oudere Etruskische aanwezigheid: je ziet ze nu op de archeologische route onder het Bisschoppelijk Paleis.
Het plein kreeg zijn huidige vorm tussen de tiende en de elfde eeuw, maar de westkant werd pas in 1936 voltooid, na de sloop van oude gebouwen zoals de Dogana del Sale, het zoutkantoor. Toen de stadsmuren werden uitgebreid en er andere pleinen ontstonden, kreeg dit plein de naam Piazza Maggiore of Piazza Grande.
Op de plek van het huidige Palazzo del Governo, gebouwd in de twintigste eeuw, stond een onaf ogend gebouw dat de inwoners van Pistoia het “Palazzaccio” noemden, het lelijke paleis.
Niet missen
• De Duomo di San Zeno en zijn klokkentoren.
• Het Baptisterium van San Giovanni in Corte.
• De archeologische route van het Bisschoppelijk Paleis.
• De Torre di Catilina.
• De zaterdagmarkt.
Wist je dat?
• De Romeinse cardo van Pistoia loopt niet van noord naar zuid: de stad is waarschijnlijk aangelegd naar de Via Cassia, niet naar de windrichtingen.