Opis
Dom-pracownia Fernanda Melaniego przy corso Gramsci w Pistoi to dom, w którym ten artysta samouk mieszkał i pracował od 1945 do 1985 roku: miejsce pozostawione takim, jakim było, gdzie mieszkanie, warsztat i dzieło sztuki są jednym.
W środku ściany, sufity i podłogi zajmują jego prace, rozmieszczone tak, jak ułożył je sam Melani. Z belek stropu zwisają druty i blachy; w pokojach leżą stosy materiałów, eksperymenty z metalami i notatki, bo artysta niczego nie wyrzucał.
Melani zaczął malować dopiero w 1945 roku, po wojnie, od pejzaży z natury, ale szybko przeszedł do abstrakcji. Jego droga prowadziła przez arte povera, sztukę konceptualną i minimal art, a w 1972 roku zaprowadziła go na documenta 5 w Kassel.
Gmina kupiła dom w 1987 roku, dwa lata po jego śmierci, i po długiej renowacji otworzyła go dla zwiedzających w 1998 roku. Często bierze się go za instalację: dla Melaniego był punktem wyjścia jego „dziwnej działalności artystycznej”.
W środku ściany, sufity i podłogi zajmują jego prace, rozmieszczone tak, jak ułożył je sam Melani. Z belek stropu zwisają druty i blachy; w pokojach leżą stosy materiałów, eksperymenty z metalami i notatki, bo artysta niczego nie wyrzucał.
Melani zaczął malować dopiero w 1945 roku, po wojnie, od pejzaży z natury, ale szybko przeszedł do abstrakcji. Jego droga prowadziła przez arte povera, sztukę konceptualną i minimal art, a w 1972 roku zaprowadziła go na documenta 5 w Kassel.
Gmina kupiła dom w 1987 roku, dwa lata po jego śmierci, i po długiej renowacji otworzyła go dla zwiedzających w 1998 roku. Często bierze się go za instalację: dla Melaniego był punktem wyjścia jego „dziwnej działalności artystycznej”.