Opis
Kościół San Giovanni Fuorcivitas to jeden z wielkich zabytków romańskich Pistoi, w centrum starówki. Ma fasadę na boku: widać długi bok, w biało-zielone pasy, i to on zawsze służył za główne wejście. W środku kryje małe muzeum arcydzieł.
Nazwa, Fuorcivitas, przypomina, że w czasach założenia przez Longobardów kościół leżał poza pierwszym pierścieniem murów. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1119 roku, kiedy biskup opisuje go jako niemal w ruinie. Odbudowa trwała do 1344 roku, a kościół rozrósł się do jednej wielkiej prostokątnej nawy z absydą.
Nad drzwiami północnego boku w 1166 roku mistrz Gruamonte wyrzeźbił nadprożne z Ostatnią Wieczerzą: Jezus przy stole z jedenastoma apostołami, a Judasz sam, na dole, przed nimi. Wykluczony, nawet w kamieniu. Fałdy obrusa tworzą regularne fale przed każdą postacią.
Bok jest ozdobiony rzędami arkadek z białego marmuru i zielonego serpentynu z Prato, tak gęstych, że z miejsca zakrywają cały rysunek budowli. To dekoracja typowa dla romanizmu pistojskiego, naśladująca pizańską.
Od strony południowej zachował się fragment krużganka z XII wieku, z kamiennymi kolumienkami i kapitelami z głowami lwów i wołów.
W środku, na lewo od wejścia, jest Nawiedzenie Luki della Robbii, z białej glazurowanej terakoty: Maria i Elżbieta obejmują się i patrzą sobie w oczy. Zamówiono je w 1445 roku i jest to pierwsza zachowana grupa pełnoplastyczna z glazurowanej terakoty z pracowni della Robbiów.
Przy południowej ścianie stoi ambona brata Guglielma da Pisa z 1270 roku, z wysokimi reliefami z marmuru apuańskiego przedstawiającymi Ewangelistów i sceny z Ewangelii, niegdyś na tle kolorowych szkieł. Pośrodku nawy kropielnica z marmuru, z XII lub XIII wieku, podtrzymywana przez kariatydy przedstawiające cnoty teologalne.
Na lewo od prezbiterium poliptyk Taddea Gaddiego z lat 1350-1353 ukazuje Madonnę z Dzieciątkiem i czterech świętych. W chórze zachowały się freski z 1307 roku z Dziejami Męki Pańskiej.
Koniecznie zobacz
• Nawiedzenie Luki della Robbii.
• Ambona brata Guglielma da Pisa.
• Nadproże z Ostatnią Wieczerzą.
• Poliptyk Taddea Gaddiego.
Czy wiesz, że…?
• Obie figury Nawiedzenia stoją na oddzielnych cokołach, choć się dotykają: to sposób, by zmniejszyć ryzyko pęknięcia podczas wypalania.
• Dwa lwy podtrzymujące ambonę obrócono w 1778 roku i przywrócono do pierwotnego położenia w 1947 roku.
Nazwa, Fuorcivitas, przypomina, że w czasach założenia przez Longobardów kościół leżał poza pierwszym pierścieniem murów. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1119 roku, kiedy biskup opisuje go jako niemal w ruinie. Odbudowa trwała do 1344 roku, a kościół rozrósł się do jednej wielkiej prostokątnej nawy z absydą.
Nad drzwiami północnego boku w 1166 roku mistrz Gruamonte wyrzeźbił nadprożne z Ostatnią Wieczerzą: Jezus przy stole z jedenastoma apostołami, a Judasz sam, na dole, przed nimi. Wykluczony, nawet w kamieniu. Fałdy obrusa tworzą regularne fale przed każdą postacią.
Bok jest ozdobiony rzędami arkadek z białego marmuru i zielonego serpentynu z Prato, tak gęstych, że z miejsca zakrywają cały rysunek budowli. To dekoracja typowa dla romanizmu pistojskiego, naśladująca pizańską.
Od strony południowej zachował się fragment krużganka z XII wieku, z kamiennymi kolumienkami i kapitelami z głowami lwów i wołów.
W środku, na lewo od wejścia, jest Nawiedzenie Luki della Robbii, z białej glazurowanej terakoty: Maria i Elżbieta obejmują się i patrzą sobie w oczy. Zamówiono je w 1445 roku i jest to pierwsza zachowana grupa pełnoplastyczna z glazurowanej terakoty z pracowni della Robbiów.
Przy południowej ścianie stoi ambona brata Guglielma da Pisa z 1270 roku, z wysokimi reliefami z marmuru apuańskiego przedstawiającymi Ewangelistów i sceny z Ewangelii, niegdyś na tle kolorowych szkieł. Pośrodku nawy kropielnica z marmuru, z XII lub XIII wieku, podtrzymywana przez kariatydy przedstawiające cnoty teologalne.
Na lewo od prezbiterium poliptyk Taddea Gaddiego z lat 1350-1353 ukazuje Madonnę z Dzieciątkiem i czterech świętych. W chórze zachowały się freski z 1307 roku z Dziejami Męki Pańskiej.
Koniecznie zobacz
• Nawiedzenie Luki della Robbii.
• Ambona brata Guglielma da Pisa.
• Nadproże z Ostatnią Wieczerzą.
• Poliptyk Taddea Gaddiego.
Czy wiesz, że…?
• Obie figury Nawiedzenia stoją na oddzielnych cokołach, choć się dotykają: to sposób, by zmniejszyć ryzyko pęknięcia podczas wypalania.
• Dwa lwy podtrzymujące ambonę obrócono w 1778 roku i przywrócono do pierwotnego położenia w 1947 roku.