Opis
Kościół San Paolo to dawny kościół w centrum Pistoi, powstały w X wieku i przebudowywany od XII: z zewnątrz ma formy toskańskiego gotyku, w środku jedną surową, skromną nawę. To krótki postój, z kilkoma zaskakującymi dziełami.
Najciekawsza jest Sacra Conversazione fra Paolina z 1528 roku: malarz zakonnik nadał świętemu Piotrowi Męczennikowi twarz Girolama Savonaroli.
Na ścianie widnieje fresk ze świętą Agatą i świętą Eulalią Gerina Geriniego z 1520 roku; naprzeciwko XIV-wieczny krucyfiks, który noszono w procesjach pokutnych. Wśród obrazów jest też Chrystus w chwale ze świętym Kajetanem z Thiene Paola de Matteisa. W zakrystii odsłonięto freski z XIV i XV wieku.
Na zewnątrz, nad portalem, wyrzeźbiono w płaskorzeźbie Mojżesza i Dawida. Po prawej dwa kamienne sarkofagi noszą herb Banchierich, rodu, który miał pałac przy uliczce za kościołem, via Amati.
Kościół zmienił orientację. Najstarszy stał poza pierwszym pierścieniem murów i był zwrócony ku ówczesnej via della Spada, dziś via della Rosa; od 1136 roku przedłużano go na południe, aż zajął przestrzeń przed Porta Caldatica.
Tak nagie wnętrze ma za sobą serię nieszczęść: gruntowne przeróbki w XVII i XIX wieku, a potem pożar z 1895 roku, który zniszczył dach i organy oraz uszkodził wiele elementów wyposażenia.
Witraże są nowoczesne. Za absydą witraż z Nawróceniem Pawła wykonał w latach 90. Umberto Buscioni, a w 2011 roku ten sam artysta dodał cztery kolejne o porach dnia: świcie, poranku, popołudniu i nocy, każdy z kwiatem poświęconym cnotom Maryi.
Temat nawiązuje do adoracji eucharystycznej, która trwa tu dzień i noc bez przerwy, w kaplicy u podstawy dzwonnicy, w pomieszczeniu, z którego niegdyś dzwonnik poruszał dzwony.
Najciekawsza jest Sacra Conversazione fra Paolina z 1528 roku: malarz zakonnik nadał świętemu Piotrowi Męczennikowi twarz Girolama Savonaroli.
Na ścianie widnieje fresk ze świętą Agatą i świętą Eulalią Gerina Geriniego z 1520 roku; naprzeciwko XIV-wieczny krucyfiks, który noszono w procesjach pokutnych. Wśród obrazów jest też Chrystus w chwale ze świętym Kajetanem z Thiene Paola de Matteisa. W zakrystii odsłonięto freski z XIV i XV wieku.
Na zewnątrz, nad portalem, wyrzeźbiono w płaskorzeźbie Mojżesza i Dawida. Po prawej dwa kamienne sarkofagi noszą herb Banchierich, rodu, który miał pałac przy uliczce za kościołem, via Amati.
Kościół zmienił orientację. Najstarszy stał poza pierwszym pierścieniem murów i był zwrócony ku ówczesnej via della Spada, dziś via della Rosa; od 1136 roku przedłużano go na południe, aż zajął przestrzeń przed Porta Caldatica.
Tak nagie wnętrze ma za sobą serię nieszczęść: gruntowne przeróbki w XVII i XIX wieku, a potem pożar z 1895 roku, który zniszczył dach i organy oraz uszkodził wiele elementów wyposażenia.
Witraże są nowoczesne. Za absydą witraż z Nawróceniem Pawła wykonał w latach 90. Umberto Buscioni, a w 2011 roku ten sam artysta dodał cztery kolejne o porach dnia: świcie, poranku, popołudniu i nocy, każdy z kwiatem poświęconym cnotom Maryi.
Temat nawiązuje do adoracji eucharystycznej, która trwa tu dzień i noc bez przerwy, w kaplicy u podstawy dzwonnicy, w pomieszczeniu, z którego niegdyś dzwonnik poruszał dzwony.