Opis
Musei di Palazzo Rospigliosi zajmują rodowy pałac Rospigliosich przy via Ripa del Sale, w centrum Pistoi. Pod jednym dachem czekają trzy zwiedzania: XVII-wieczny apartament zwany „papieża Klemensa IX”, Muzeum Diecezjalne sztuki sakralnej i Muzeum Haftu.
Sercem jest Museo Clemente Rospigliosi, reprezentacyjne sale, które zachowały wystrój XVII-wiecznej rezydencji. Wchodzi się paradnymi schodami, mija bramę z kutego żelaza i trafia między orzechowe meble, XVIII-wieczną broń palną i marmurowe portrety rodziny.
Na ścianach wiszą dziesiątki obrazów, wiele wciąż w ówczesnych ramach. Prym wiedzie Giacinto Gimignani, malarz z Pistoi ceniony przez kardynała Giulia: jego płótna spotkasz niemal w każdej sali.
Wśród pozostałych wyróżniają się Erminia wśród pasterzy Lorenza Lippiego i wielki portret Klemensa IX w okazałej złoconej ramie. W komnacie z baldachimem stoi łoże z czerwonego adamaszku, w którym być może spał kardynał. W gablocie leżą XVIII-wieczne flety i obój.
Muzeum Diecezjalne gromadzi w ośmiu salach sztukę z kościołów okolicy: średniowieczne krzyże ze złoconego brązu, krzyż z emaliami z Limoges, szkatułkę z kości słoniowej z warsztatu Embriachich, zrobioną do użytku świeckiego, a potem przystosowaną do przechowywania olejów świętych. Jedna sekcja poświęcona jest sztuce Dalekiego Wschodu.
Są też renesansowe obrazy i terakoty, wśród nich Sacra conversazione Bernardina del Signoraccio. Do najciekawszych eksponatów należą dwa ornaty z początku XVIII wieku, różowy i błękitny, zdobione wzorami zwanymi „bizzarri”, czyli dziwacznymi.
„Apartament papieża” nosi dość szczodrą nazwę. Tradycja głosi, że Giulio Rospigliosi, jeszcze jako kardynał, zatrzymał się tu na krótko w drodze powrotnej z Hiszpanii; żaden dokument tego jednak nie potwierdza, a jego gałąź rodu mieszkała w innym pałacu, przy via del Duca.
Sam pałac powstał z dawniejszych budynków: domów-wież Dondorich i XIV-wiecznego pałacu, które w połowie XVI wieku włączył w jedną całość kapitan Giovan Battista Rospigliosi, zwany Bati. Na fasadzie po renowacji z lat 20. wciąż widać ślady tamtych budowli.
W 1981 roku ostatni potomek rodu, Clemente, zapisał go katedrze pod warunkiem, że apartament na zawsze pozostanie muzeum.
Koniecznie zobacz
• Płótna Giacinta Gimignaniego.
• Komnatę z baldachimem.
• Szkatułkę Embriachich.
• „Dziwaczne” ornaty.
Czy wiesz, że…?
• Muzeum Diecezjalne powstało w 1968 roku w pałacu biskupim i przeniosło się tutaj w 1990 roku.
Sercem jest Museo Clemente Rospigliosi, reprezentacyjne sale, które zachowały wystrój XVII-wiecznej rezydencji. Wchodzi się paradnymi schodami, mija bramę z kutego żelaza i trafia między orzechowe meble, XVIII-wieczną broń palną i marmurowe portrety rodziny.
Na ścianach wiszą dziesiątki obrazów, wiele wciąż w ówczesnych ramach. Prym wiedzie Giacinto Gimignani, malarz z Pistoi ceniony przez kardynała Giulia: jego płótna spotkasz niemal w każdej sali.
Wśród pozostałych wyróżniają się Erminia wśród pasterzy Lorenza Lippiego i wielki portret Klemensa IX w okazałej złoconej ramie. W komnacie z baldachimem stoi łoże z czerwonego adamaszku, w którym być może spał kardynał. W gablocie leżą XVIII-wieczne flety i obój.
Muzeum Diecezjalne gromadzi w ośmiu salach sztukę z kościołów okolicy: średniowieczne krzyże ze złoconego brązu, krzyż z emaliami z Limoges, szkatułkę z kości słoniowej z warsztatu Embriachich, zrobioną do użytku świeckiego, a potem przystosowaną do przechowywania olejów świętych. Jedna sekcja poświęcona jest sztuce Dalekiego Wschodu.
Są też renesansowe obrazy i terakoty, wśród nich Sacra conversazione Bernardina del Signoraccio. Do najciekawszych eksponatów należą dwa ornaty z początku XVIII wieku, różowy i błękitny, zdobione wzorami zwanymi „bizzarri”, czyli dziwacznymi.
„Apartament papieża” nosi dość szczodrą nazwę. Tradycja głosi, że Giulio Rospigliosi, jeszcze jako kardynał, zatrzymał się tu na krótko w drodze powrotnej z Hiszpanii; żaden dokument tego jednak nie potwierdza, a jego gałąź rodu mieszkała w innym pałacu, przy via del Duca.
Sam pałac powstał z dawniejszych budynków: domów-wież Dondorich i XIV-wiecznego pałacu, które w połowie XVI wieku włączył w jedną całość kapitan Giovan Battista Rospigliosi, zwany Bati. Na fasadzie po renowacji z lat 20. wciąż widać ślady tamtych budowli.
W 1981 roku ostatni potomek rodu, Clemente, zapisał go katedrze pod warunkiem, że apartament na zawsze pozostanie muzeum.
Koniecznie zobacz
• Płótna Giacinta Gimignaniego.
• Komnatę z baldachimem.
• Szkatułkę Embriachich.
• „Dziwaczne” ornaty.
Czy wiesz, że…?
• Muzeum Diecezjalne powstało w 1968 roku w pałacu biskupim i przeniosło się tutaj w 1990 roku.