Opis
Piazza del Duomo to serce Pistoi: wielki prostokątny deptak, na którym obok siebie stoją katedra, dzwonnica, baptysterium oraz pałace biskupa, gminy i sądu. Na kilkudziesięciu metrach mieści się cała historia miasta.
Centrum wszystkiego jest katedra San Zeno z XV-wiecznym portykiem, wokół której wraz z dzwonnicą obraca się cały plac. Obok, na placyku prowadzącym do zaułka dei Battistini, wznosi się baptysterium San Giovanni in Corte. Dookoła przestrzeń zamykają budowle romańskie i gotyckie.
Na pozostałe boki wychodzą dawny Pałac Biskupi, dziś muzeum, Palazzo Comunale, dawniej Palazzo degli Anziani, siedziba Museo Civico, oraz Palazzo Pretorio, w którym mieści się sąd. Od północy stoją nowsze pałace Monte dei Paschi i Palazzo del Governo.
Kto dobrze się przyjrzy, znajdzie szczegóły, których wielu nie zauważa: w północno-wschodnim narożniku wyrasta średniowieczna Torre di Catilina, a po wschodniej stronie jeden z budynków świeckich skrywa resztki kościoła Santa Maria Cavaliera.
W soboty plac wypełniają stragany cotygodniowego targu. To dawna tradycja: już w czasach Świętego Cesarstwa Rzymskiego biskupi uzyskali przywilej handlu na placu przed katedrą, a z czasem targ objął cały plac.
Pod brukiem kryje się rzymska Pistoia. Prawdopodobnie krzyżowały się tu decumanus, czyli sama via Cassia, odpowiadający po części dzisiejszej via degli Orafi, i cardo, dziś via dei Bracciolini: na skrzyżowaniu musiało leżeć forum.
W wykopie sondażowym, w północno-zachodnim narożniku, odsłonięto brukowany odcinek via Cassia. Dwa kamienie graniczne znalezione w okolicy sugerują jeszcze dawniejszą obecność Etrusków: dziś można je zobaczyć na trasie archeologicznej pod Pałacem Biskupim.
Plac uzyskał obecny kształt między X a XI wiekiem, ale jego zachodnią pierzeję ukończono dopiero w 1936 roku, po wyburzeniu starych budynków, takich jak Dogana del Sale, czyli komora solna. Gdy mury się rozszerzyły i powstały inne place, ten zaczęto nazywać piazza Maggiore albo piazza Grande.
W miejscu dzisiejszego Palazzo del Governo, zbudowanego w XX wieku, stał budynek wyglądający na niedokończony, który mieszkańcy nazywali „Palazzaccio”, czyli brzydkim pałacem.
Koniecznie zobacz
• Katedrę San Zeno i jej dzwonnicę.
• Baptysterium San Giovanni in Corte.
• Trasę archeologiczną pod Pałacem Biskupim.
• Torre di Catilina.
• Sobotni targ.
Czy wiesz, że…?
• Rzymskie cardo Pistoi nie biegnie z północy na południe: miasto miało powstać z myślą o via Cassia, a nie zorientowane według stron świata.
Centrum wszystkiego jest katedra San Zeno z XV-wiecznym portykiem, wokół której wraz z dzwonnicą obraca się cały plac. Obok, na placyku prowadzącym do zaułka dei Battistini, wznosi się baptysterium San Giovanni in Corte. Dookoła przestrzeń zamykają budowle romańskie i gotyckie.
Na pozostałe boki wychodzą dawny Pałac Biskupi, dziś muzeum, Palazzo Comunale, dawniej Palazzo degli Anziani, siedziba Museo Civico, oraz Palazzo Pretorio, w którym mieści się sąd. Od północy stoją nowsze pałace Monte dei Paschi i Palazzo del Governo.
Kto dobrze się przyjrzy, znajdzie szczegóły, których wielu nie zauważa: w północno-wschodnim narożniku wyrasta średniowieczna Torre di Catilina, a po wschodniej stronie jeden z budynków świeckich skrywa resztki kościoła Santa Maria Cavaliera.
W soboty plac wypełniają stragany cotygodniowego targu. To dawna tradycja: już w czasach Świętego Cesarstwa Rzymskiego biskupi uzyskali przywilej handlu na placu przed katedrą, a z czasem targ objął cały plac.
Pod brukiem kryje się rzymska Pistoia. Prawdopodobnie krzyżowały się tu decumanus, czyli sama via Cassia, odpowiadający po części dzisiejszej via degli Orafi, i cardo, dziś via dei Bracciolini: na skrzyżowaniu musiało leżeć forum.
W wykopie sondażowym, w północno-zachodnim narożniku, odsłonięto brukowany odcinek via Cassia. Dwa kamienie graniczne znalezione w okolicy sugerują jeszcze dawniejszą obecność Etrusków: dziś można je zobaczyć na trasie archeologicznej pod Pałacem Biskupim.
Plac uzyskał obecny kształt między X a XI wiekiem, ale jego zachodnią pierzeję ukończono dopiero w 1936 roku, po wyburzeniu starych budynków, takich jak Dogana del Sale, czyli komora solna. Gdy mury się rozszerzyły i powstały inne place, ten zaczęto nazywać piazza Maggiore albo piazza Grande.
W miejscu dzisiejszego Palazzo del Governo, zbudowanego w XX wieku, stał budynek wyglądający na niedokończony, który mieszkańcy nazywali „Palazzaccio”, czyli brzydkim pałacem.
Koniecznie zobacz
• Katedrę San Zeno i jej dzwonnicę.
• Baptysterium San Giovanni in Corte.
• Trasę archeologiczną pod Pałacem Biskupim.
• Torre di Catilina.
• Sobotni targ.
Czy wiesz, że…?
• Rzymskie cardo Pistoi nie biegnie z północy na południe: miasto miało powstać z myślą o via Cassia, a nie zorientowane według stron świata.