Opis
Piazza San Francesco to duży, zadrzewiony plac po północno-zachodniej stronie centrum Pistoi, urządzony jako publiczny ogród: niegdyś była to gminna łąka, a od stuleci mieszkańcy Pistoi spotykają się tu i spacerują.
Przy placu stoi kościół San Francesco, rozpoczęty w 1289 roku, z fasadą w pasy z białego i zielonego marmuru. Pośrodku zieleni znajduje się brązowy Pomnik Poległych w I wojnie światowej, który Silvio Canevari wymodelował w 1925 roku, wzorując się na rzeźbie klasycznej.
Na końcu alejek, po stronie zachodniej, wznosi się Panteon Sławnych Ludzi (Pantheon degli uomini illustri): w XIX wieku miał upamiętniać pistojczyków takich jak papież Klemens IX, ale przez długi czas mieścił kawiarnię koncertową. Po stronie południowej dawny Dom Balilli ma wyryte na portalu nazwiska swoich architektów, Fagnoniego i Michelucciego, oraz rok 1928.
Na przełomie XVIII i XIX wieku, w święto św. Jakuba, urządzano tu wyścigi konne w kółko wzdłuż obwodu placu. Często zmieniała się też nazwa: Pratum Comunis w XIII wieku, Foro Buonaparte za Francuzów, piazza Mazzini pod koniec XIX wieku i znów San Francesco od 1926 roku.
Przy placu stoi kościół San Francesco, rozpoczęty w 1289 roku, z fasadą w pasy z białego i zielonego marmuru. Pośrodku zieleni znajduje się brązowy Pomnik Poległych w I wojnie światowej, który Silvio Canevari wymodelował w 1925 roku, wzorując się na rzeźbie klasycznej.
Na końcu alejek, po stronie zachodniej, wznosi się Panteon Sławnych Ludzi (Pantheon degli uomini illustri): w XIX wieku miał upamiętniać pistojczyków takich jak papież Klemens IX, ale przez długi czas mieścił kawiarnię koncertową. Po stronie południowej dawny Dom Balilli ma wyryte na portalu nazwiska swoich architektów, Fagnoniego i Michelucciego, oraz rok 1928.
Na przełomie XVIII i XIX wieku, w święto św. Jakuba, urządzano tu wyścigi konne w kółko wzdłuż obwodu placu. Często zmieniała się też nazwa: Pratum Comunis w XIII wieku, Foro Buonaparte za Francuzów, piazza Mazzini pod koniec XIX wieku i znów San Francesco od 1926 roku.