Opis
Villa Puccini di Scornio, przez mieszkańców Pistoi zwana „il villone”, to XVIII-wieczna willa rodziny Puccinich tuż za Pistoią, w miejscowości Scornio: klasycystyczny pałac z kolumnową loggią, salami pokrytymi freskami i otaczającym go romantycznym parkiem z XIX wieku.
Willę zbudował na początku XVIII wieku lekarz Tommaso Puccini, według projektu Francesca Marii Gatteschiego. Salon reprezentacyjny i sąsiednie sale ozdobili freskami ze scenami mitologicznymi najlepsi florenccy malarze epoki, wśród nich Giovanni Domenico Ferretti.
Niemal sto lat później willa nabrała klasycystycznego wyglądu, który zachowała do dziś: dobudowano dwubiegowe schody i loggię o sześciu kolumnach, a atrium i salon wzbogaciły się o monochromatyczne malowidła o tematyce mitologicznej.
Prawdziwym bohaterem tej historii jest Niccolò Puccini, który w latach 1825–1845 przekształcił okoliczne pola w park o powierzchni 123 hektarów, z dwoma sztucznymi jeziorkami i szeregiem posągów i pomników poświęconych wielkim Włochom.
Byli tam Dante, Michał Anioł, Francesco Ferrucci, posąg Mądrości, półkolista eksedra poświęcona Galileuszowi, świątynia pitagorejska i „Panteon wybitnych mężów” z jońskimi kolumnami. Nie brakowało gotyckiego kościółka ani średniowiecznego zamku w miniaturze.
Chodziło o to, by kształcić spacerowiczów, łącząc przyjemność dla oczu z przyjemnością idei. Latem park otwierano dla wszystkich na Festa delle Spighe, święto kłosów, z dawnymi obrzędami płodności pól, procesjami, zawodami i zabawami.
W pomieszczeniach dawnych stajni Niccolò kazał namalować sceny z życia artystów i postaci florenckiego renesansu: tam spotykali się literaci i patrioci, którzy wywarli piętno na XIX-wiecznej Toskanii.
Po jego śmierci w 1852 roku majątek sprzedano na licytacji, a posiadłość podzielono. Od 1984 roku willa należy do gminy, która mieści w niej szkołę muzyki i tańca „T. Mabellini”. Z historycznego parku zostały wielkie drzewa i kilka pomników, wiele z nich w złym stanie.
Willę zbudował na początku XVIII wieku lekarz Tommaso Puccini, według projektu Francesca Marii Gatteschiego. Salon reprezentacyjny i sąsiednie sale ozdobili freskami ze scenami mitologicznymi najlepsi florenccy malarze epoki, wśród nich Giovanni Domenico Ferretti.
Niemal sto lat później willa nabrała klasycystycznego wyglądu, który zachowała do dziś: dobudowano dwubiegowe schody i loggię o sześciu kolumnach, a atrium i salon wzbogaciły się o monochromatyczne malowidła o tematyce mitologicznej.
Prawdziwym bohaterem tej historii jest Niccolò Puccini, który w latach 1825–1845 przekształcił okoliczne pola w park o powierzchni 123 hektarów, z dwoma sztucznymi jeziorkami i szeregiem posągów i pomników poświęconych wielkim Włochom.
Byli tam Dante, Michał Anioł, Francesco Ferrucci, posąg Mądrości, półkolista eksedra poświęcona Galileuszowi, świątynia pitagorejska i „Panteon wybitnych mężów” z jońskimi kolumnami. Nie brakowało gotyckiego kościółka ani średniowiecznego zamku w miniaturze.
Chodziło o to, by kształcić spacerowiczów, łącząc przyjemność dla oczu z przyjemnością idei. Latem park otwierano dla wszystkich na Festa delle Spighe, święto kłosów, z dawnymi obrzędami płodności pól, procesjami, zawodami i zabawami.
W pomieszczeniach dawnych stajni Niccolò kazał namalować sceny z życia artystów i postaci florenckiego renesansu: tam spotykali się literaci i patrioci, którzy wywarli piętno na XIX-wiecznej Toskanii.
Po jego śmierci w 1852 roku majątek sprzedano na licytacji, a posiadłość podzielono. Od 1984 roku willa należy do gminy, która mieści w niej szkołę muzyki i tańca „T. Mabellini”. Z historycznego parku zostały wielkie drzewa i kilka pomników, wiele z nich w złym stanie.